Sztuczki stosowane w marketingu są stosowane od wielu lat. Opierają się na badaniach grup docelowych, które organizowane są bardzo często. Pozwala to stworzyć mapę działań i potrzeb konsumentów. W marketingu stosuje się także narzędzie delikatnej, można rzecz nawet podprogowej perswazji, aby skłonić klientów do „naturalnego” rozpowszechniania informacji.

Mowa oczywiście o marketingu wirusowym, którego teoria zakłada stworzenie takiej sytuacji, aby grupa potencjalnych klientów sama między sobą potrafiła dysponować informacją o produktach lub usługach firmy, z którą jest związana. Nie zawsze oczywiście są to informacje ściśle określające produkty. Często są to skojarzenia wywołane barwami, logiem lub reklamą, które mają oddziaływać na grupę tak, by chciała mówić o nich w swoim najbliższym środowisku.

Popularne są dziś filmiki wypuszczane przez operatorów popularnej sieci komórkowej, które są stylizowane na amatorskie. Te qasi-realistyczne filmiki wywołały dyskusję wokół prawdziwości obrazu i manipulacji nim. Nawet jeśli nie podkreślano w dyskusjach o jakim produkcje mówi reklama, to jednak informacja o niej roznosiła się dalej. Najczęściej takie filmy przesyłane były na forach czy portalach społecznościowych – zyskując szeroką publiczność.

Kolejnym ważnym elementem jest wykreowanie sloganu reklamowego, czyli zdania, które zapadnie w pamięć odbiorcom. Często dobry slogan wchodzi do języka codziennego, kojarzonego ze zjawiskiem tzw. „nowomowy młodzieżowej”. Swego czasu w ten sposób na języku odbiły się takie wyrażenia jak : „no to frugo”, „a łyżka na to: niemożliwe” oraz „a świstak siedzi...”.

Wszystkie te zabiegi mają służyć zbudowaniu między firmą a klientem nici porozumienia. Jeśli konsument opatrzy się z ciekawą reklamą, logiem lub tekstem reklamy, idąc do sklepu zapewne wybierze produkt, którego wizerunek dobrze już zna. Ponadto poleci go znajomym jako ten „przetestowany”, „najlepszy”, „najciekawszy”.